Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku

PL CZ

Krause, Bernhard

  • Data i miejsce urodzenia: 12 I 1743, Ząbkowice Śląskie
  • Data i miejsce śmierci: 29 VII 1803, Ząbkowice Śląskie

Bernhard Krause był najwybitniejszym przedstawicielem ostatniego na Śląsku pokolenia artystów wykształconych w duchu barokowego malarstwa religijnego. Urodził się w 12 I 1743 roku w Ząbkowicach Śląskich jako syn miejscowego cukiernika, Augusta Antona. Wykształcenie artystyczne zdobył w Dreźnie i Wiedniu. Po zakończeniu edukacji wrócił do rodzinnego miasta i otworzył w nim swoją pracownię, która najpierw mieściła się w ogrodzie brata – Amanda Krausego, a od 1792 roku wraz z biblioteką i pokaźnym zbiorem dzieł sztuki w zakupionym przez malarza dworze opatów henrykowskich.

Niemal cała artystyczna działalność Krausego związana była z mecenatem śląskiego Kościoła katolickiego. Do najważniejszych fundatorów obrazów malowanych przez ząbkowickiego mistrza należeli biskup wrocławski Filip Gotard von Schaffgotsch oraz cystersi z Henrykowa i Krzeszowa. Ważnym rysem twórczości Krausego była fascynacja dziełami Michaela Willmanna, wyrażana przez kompozycyjne cytaty z płócien, rysunków i grafik lubiąskiego mistrza. Mimo tego styl ząbkowickiego mistrza znacznie odbiegał od ekspresyjnej Willmannowskiej maniery, wyróżniając się gładką fakturą i jasną pastelową kolorystyką.

Krause był przede wszystkim cenionym autorem różnego rodzaju obrazów olejnych. Jego freskowa działalność była skromna i sprowadza się do realizacji jedynie czterech iluzjonistycznych retabulów – jednego w kaplicy zamkowej pw. św. Jadwigi w Brzegu (1784–1785) oraz trzech w kościele parafialnym pw. św. Bartłomieja w Wojciechowie (1786–1789). Nie wiadomo, gdzie Krause nauczył się techniki fresku mokrego. Wysoki poziom malowanych nastaw pozwala przypuszczać, że zetknął się z nią w Wiedniu w kręgu szkoły malarstwa iluzjonistycznego Paula Trogera lub Franza Antona Maulpertscha.

Krause do końca życia pozostał kawalerem. W swoim warsztacie wykształcił bratanka Franza. Zmarł w Ząbkowicach Śląskich 29 VII 1803 roku i został pochowany na cmentarzu przy kościele parafialnym pw. św. Anny. Był jednym z najbardziej cenionych malarzy na Śląsku doby późnego baroku, czego najlepszym wyrazem było nazywanie go „drugim Willmannem” bądź „małym Willmannem”.

Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz informacje w bazie dla zaawansowanych »