Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku

PL CZ

Schöpf, Johann Adam

  • Data i miejsce chrztu: 24 XII 1702, Stadtamhof
  • Data i miejsce pogrzebu: 10 I 1772, Eggenburg

Johann Adam Schöpf był jednym z najbardziej cenionych malarzy-freskantów doby późnego baroku. Urodził się w Stadtamhof koło Ratyzbony, gdzie został ochrzczony 24 XII 1702 roku. Kształcił się w Straubing w pracowniach Josepha Antona Merza oraz Johanna Karla von Relfelda. Samodzielną karierę artystyczną Schöpf rozpoczął w Pradze, gdzie się osiedlił (1724), ożenił (1727) i założył rodzinę. Niestety, w 1743 roku malarz trafił do więzienia za krytykę cesarzowej Marii Teresy i w konsekwencji musiał wraz z rodziną wrócić do Bawarii. Wyszło to Schöpfowi na dobre, bo już w 1744 roku został malarzem na dworze arcybiskupa Kolonii w Bonn, co przyniosło artyście sławę oraz na tyle duże dochody, że w 1755 roku kupił zamek w Geiselbullach a dwa lata później otrzymał tytuł szlachecki.

Schöpf malował obrazy ołtarzowe i portrety, jednak najbardziej ceniony był za dekoracje freskowe, w których się specjalizował. W ciągu swojego długiego życia zrealizował ponad 30 zespołów malowideł freskowych na terenach Czech, Bawarii, Nadrenii, Holandii oraz Śląska. Jego najważniejsze zachowane dzieła to dekoracje freskowe ratusza w Czeskich Budziejowicach (1729), kościoła w Lorecie na Hradczanach w Pradze (1741–1742) czy kaplicy Świętych Schodów w Bonn (1751–1752). Jego jedyną śląską realizacją były malowidła freskowe w kaplicach pw. św. Jana Nepomucena i Matki Boskiej Szkaplerznej przy kościele klasztornym Benedyktynek w Lubomierzu (po 1730). Schöpf był mistrzem malarstwa kwadraturowego, do którego wzorce czerpał z traktatu Andrei Pozza. W swych malowidłach freskowych często imitował sztukatorskie dekoracje, a zwłaszcza rzeźby puttów i aniołów, często także stosował medalionowe przedstawienia, które malował w technice en grisaille. Na jego twórczość największy wpływ wywarli: Cosmas Damian Asam, Wenzel Lorenz Reiner i Carlo Carlone.

Schöpf pracował głównie dla fundatorów z kręgu Kościoła katolickiego. Wykonywał jednak także prace malarskie dla świeckich zleceniodawców. Wykształcił wielu uczniów, m.in. Johanna Karla Kovářa i własnego syna, Johanna Nepomuka. Zmarł 10 I 1772 roku w Eggenburgu.

Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz informacje w bazie dla zaawansowanych »