Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku

PL CZ

Willmann, Michael Lukas Leopold

  • Data i miejsce urodzenia: 26 IX 1630, Królewiec
  • Data i miejsce śmierci: 26 VIII 1706, Lubiąż

Michael Lukas Leopold Willmann był najwybitniejszym malarzem epoki baroku na Śląsku. Urodził się 26 IX 1630 roku w Królewcu (obecnie Kaliningrad). Artystyczną edukację rozpoczął w pracowni swojego ojca, Christiana Petera, a później około 1650 roku kontynuował ją na zasadzie autodydaktyki w Amsterdamie. Po dziesięciu latach podróży po Europie Willmann 21 X 1660 roku osiadł na stałe w Lubiążu na Śląsku, gdzie założył rodzinę żeniąc się 26 X 1662 roku z wdową Heleną Reginą Lišką. Małżonkowie doczekali się pięcioro dzieci: czterech córek i jednego syna. Rodzina Willmannów razem z synem Heleny Reginy z pierwszego małżeństwa, Johannem Christophem Lišką, mieszkała w piętrowym domu z pracownią malarską, który znajdował się w Lubiążu-wsi.

Początkowo Willmann malował obrazy olejne na płótnie: różnego rodzaju płótna ołtarzowe, obrazy do dekoracji ścian kościołów i klasztorów, dzieła dewocyjne, pejzaże i portrety, głównie dla odbiorców z kręgu Kościoła katolickiego. Był także grafikiem pracującym w technice akwaforty i świetnym rysownikiem, a jego projekty sztychowali profesjonalni miedziorytnicy z Brzegu, Augsburga i Norymbergi. Na początku lat 90. XVII wieku Willmann nauczył się techniki fresku mokrego najprawdopodobniej od czynnego na Śląsku freskanta szwedzkiego pochodzenia, Karla Dankwarta. W tej technice lubiąski mistrz wykonał cztery dekoracje malarskie. Jego pierwszą „szkolną” pracą jako freskanta były trzy malowidła na sklepieniu kaplicy pw. św. Bernarda w kościele klasztornym w Lubiążu (1691–1692). Natomiast największym i najwybitniejszym dziełem Willmanna w tej technice stała się dekoracja freskowa w kościele brackim pw. św. Józefa w Krzeszowie (1692–1695), wykonana wspólnie z synem, Michaelem Willmannem Młodszym i pasierbem, Johannem Christophem Lišką.

Choć Willmann poznał malarstwo freskowe w wieku ponad sześćdziesięciu lat, to jednak zdołał przyswoić sobie technologiczne podstawy trudnej techniki fresku mokrego. Mimo iż nigdy nie był we Włoszech, to udanie imitował w swych śląskich malowidłach stylistykę malarstwa freskowego dojrzałego rzymskiego baroku a la Pietro da Cortona. Wprawdzie w swych freskowych pracach Willmann nie stosował awangardowego wówczas systemu iluzjonistycznego malarstwa trójwymiarowego, lecz tylko najprostszy typ dekoracji freskowej zwany quadro riportato, to i tak jego śląskie dzieła dzisiaj zalicza się do jednych z najwcześniejszych i najlepszych freskowych realizacji, jakie w końcu XVII wieku na północ od Alp wykonali miejscowi artyści.

Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz informacje w bazie dla zaawansowanych »