Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku

PL CZ

Jäger, Conrad Maximilian

Jäger, Conrad Maximilian

  • Data i miejsce urodzenia: 1692
  • Data i miejsce pogrzebu: 28 IV 1758, Jelenia Góra

  • Zawód: malarz
  • Miejsce zamieszkania: Jelenia Góra
  • Miejsca działalności: Jelenia Góra, Lubomierz

Urodzony w 1692 roku, miejsce nieznane, zmarł w Jeleniej Górze i został tam pochowany 28 IV 1758 roku; przed 1726 rokiem wraz z żoną Marią Franciscą z domu Hacker jako katolik osiedlił się w Jeleniej Górze na terenie parafii pw. św. Erazma i Pankracego; małżeństwu urodziła się piątka dzieci:
- syn Carisius Dionisy, ochrzczony 14 X 1726 roku i pochowany 3 I 1727 roku,
- córka Rosalia Carolina, ochrzczona 6 VIII 1727 roku,
- syn Carl Ferdinand, ochrzczony 28 III 1729 roku,
- córka Anna Eleonora, ochrzczona 4 VII 1735 roku i pochowana 26 VIII 1736 roku,
- syn Erasmus Corneli, ochrzczony 26 VII 1737 roku.


Dzieła freskowe na Śląsku

Inne dzieła

- Jelenia Góra-Zabobrze, kościół parafialny pw. św. Wojciecha, malowidła na emporach oraz owalne obrazy Św. Piotr i Św. Paweł w ołtarzu głównym, 1749,
- portret Johanny Theodory Gottfried, zaginiony, znany z graficznej reprodukcji Martina Bernigerotha (Muzeum Karkonoskie, Jelenia Góra).

Autor noty: Andrzej Kozieł

Miejsce edukacji artysty jest nieznane, w 1726 roku był on już mistrzem cechowym czynnym w Jeleniej Górze, gdzie pracował aż do śmierci.

Jäger był artystą wszechstronnym – malował olejne obrazy ołtarzowe i malowidła emporowe, tworzył także portrety oraz monumentalne dekoracje freskowe. Nie był jednak profesjonalnym freskantem, na co dobitnie wskazuje jedyne znane nam jego dzieło namalowane w tej technice – dekoracja freskowa w kościele klasztornym Benedyktynek pw. Wniebowzięcia NMP i św. Maternusa w Lubomierzu. Choć została ona wykonana w technice fresku mokrego, to jednak cechuje ją duża nieporadność w ukazywaniu postaci ludzkich, konstruowaniu przestrzeni oraz przedstawianiu iluzjonistycznej architektury. Nierówny jest także artystyczny poziom poszczególnych malowideł, co jest rezultatem znacznego udziału warsztatowych współpracowników. Nie ulega wątpliwości, iż Jäger jako freskant był jedynie naśladowcą profesjonalnych mistrzów tej techniki, który na dodatek nagminnie sięgał po graficzne wzorce. Paradoksalnie, cechy te nadają lubomierskim dziełom artysty jednak niepowtarzalny i oryginalny charakter, który jest niespotykany w pracach innych malarzy-freskantów czynnych na Śląsku.

Pracował dla fundatorów zarówno z kręgu Kościoła katolickiego (benedyktynki w Lubomierzu), jak i protestantów (duchowieństwo kościoła parafialnego pw. św. Wojciecha w Strupicach – obecnie Jelenia Góra-Zabobrze); malował także portrety dla jeleniogórskich mieszczan.

Archiwum Archidiecezjalne we Wrocławiu, księgi metrykalne chrztów, ślubów i zgonów katolickiej parafii pw. św. Erazma i św. Pankracego w Jeleniej Górze, sygn. 419a-v; 

F. X. Görlich, Das Benediktiner Jungfrauenkloster Liebenthal an der lausitz-böhmischen Grenze in Niederschlesien, Breslau 1864, s. 87; 

J. Bachmiński, Gryfów, Gryf, Lubomierz, Wrocław 1964, s. 161; 

J. A. Bossowski, Zabytki Lubomierza, Częstochowa 2001, s. 23; 

Zabytki sztuki w Polsce – Śląsk, red. E. Badstübner, D. Popp, A. Tomaszewski, D. von Winterfeld, Warszawa 2006, s. 526–527; 

M. Swoboda, Dekoracja freskowa kościoła pw. Wniebowzięcia NMP i św. Maternusa w Lubomierzu, praca magisterska napisana pod kierunkiem dr. hab. Andrzeja Kozieła, Wrocław 2011 [mps w Bibliotece Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego]; 

A. Kozieł, Czy w Jeleniej Górze istniało w epoce baroku środowisko malarzy?, [w:] Wokół Karkonoszy i Gór Izerskich. Sztuka baroku na śląsko-czesko-łużyckim pograniczu, red. A. Kozieł, Jelenia Góra 2012, s. 111–122, s. 115-116, il. 96–98, 106.