Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku

PL CZ

Scianzi, Giacomo

Scianzi, Giacomo

  • Data i miejsce chrztu: ?
  • Data i miejsce pogrzebu: ?

  • Inne zapisy nazwiska i imion: Schanzi, Schanz
  • Zawód: malarz
  • Drugi zawód: architekt
  • Miejsce zamieszkania: Wrocław 1680–1702
  • Miejsca działalności: Fürstenfeldbrück, Nysa, Wrocław

O Giacomo Scianzim wiadomo bardzo niewiele. Urodził się w okolicy jeziora Como (Roveredo?). Był komaskiem, który pracował na północ od Alp, głównie jako architekt. 15 VIII 1680 roku Scianzi został wymieniony w księdze chrztów katedry wrocławskiej jako ojciec chrzestny córki Andreasa Kowalzkiego, wrocławskiego malarza.


Dzieła freskowe na Śląsku

Inne dzieła

- Nysa, kościół kolegiacki pw. św. Jakuba, kaplica Bożego Ciała, dekoracja freskowa; dawny obraz ołtarza głównego Ocalenie Nysy za wstawiennictwem św. Jakuba i św. Mikołaja, 1679,
- Wrocław,
Ujeżdżalnia biskupia, cykl malowideł, Faeton, Pegaz, Kastor i Polluks, 1697–1702 (zniszczone).

Autor noty: Emilia Kłoda

Miejsce edukacji Scianziego nie jest znane, jednak artysta z pewnością zapoznał się z najważniejszymi włoskimi dziełami architektury barokowej i rzymskimi realizacjami Gianlorenza Berniniego oraz rzymskimi wzorami monumentalnych dekoracji freskowych. We Wrocławiu Scianzi otrzymał zaszczytny tytuł nadwornego architekta biskupa.

Giacomo Scianzi był wędrownym artystą o architektonicznym i malarskim wykształceniu. Był pierwszym malarzem czynnym na Śląsku, który stosował iluzjonistyczne dekoracje freskowe w typie rzymskich realizacji doby dojrzałego baroku. Wykorzystywał różnego rodzaju skróty perspektywiczne, zacierał granice pomiędzy malarstwem a architekturą a także łączył malarstwo ze stiukowymi rzeźbami uzyskując trójwymiarowe efekty iluzjonistyczne. Jego dzieła cechują się lekką i świetlistą kolorystyką z przewagą błękitów, zieleni i czerwieni. Twórczość Scianziego zdradza wpływ malarstwa Pietra da Cortony i Giovanniego Lanfranca.

hrabiowie von Schönborn, biskup wrocławski, kardynał Fryderyk von Hessen-Darmstadt, biskup wrocławski, elektor trewirski Franciszek Ludwik von der Pfalz-Neuburg.

A. Schultz, Untersuchungen zur Geschichte ser Schlesischen Maler (1500–1800), Breslau 1882, s. 133; 

B. Patzak, Die Elisabethkapelle des Breslauer Domes, „Christliche Kunst” 11 (1914/1915), s. 325–327; 

B. Patzak, Die Jesuitbauten in Breslau und ihre Architekten. Ein Beitrag zur Geschichte des Barockstiles in Deutschland, Strassburg 1918 („Studien zur Deutschen Kunstgeschichte”, 204, „Studien zur Schlesischen Kunsgeschichte”, 1), s. 139–140; 

B. Patzak, Die Elisabethkapelle des Breslauer Doms, Breslau 1922 („Die Kunst in Schlesien”, 1), s. 12–16; 

[b.a] Scianzi, Giacomo, [w:] Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von Antike bis zur Gegenwart, t. 30, red. H. Vollmer, Leipzig 1936, s. 394; 

G. Grundmann, Barockfresken in Breslau, Frankfurt am Main 1967 („Bau- und Kunstdenkmäler des deutschen Ostens”, Seria C, "Schlesien", red. G. Grundmann, 3), s. 23–29; 

K. Kalinowski, Kaplica św. Elżbiety przy katedrze we Wrocławiu, „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki” 14 (1969), s. 273–295; 

J. T. Petrus, Kilka uwag o wrocławskiej kaplicy św. Elżbiety, [w:] „Roczniki Sztuki Śląskiej” 9 (1973), s. s. 77–88, s. 77; 

K. Kalinowski, Architektura barokowa na Śląsku w drugiej połowie XVII wieku, Wrocław 1974 („Studia z historii sztuki”, 21), s. 160–162; 

K. Kalinowski, Architektura doby Baroku na Śląsku, Warszawa 1977, s. 108–110; 

S. Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954, s. 227; 

R. Hołownia, Udział malarzy w kształtowaniu architektury i rzeźby na Śląsku w okresie dojrzałego baroku, [w:] Willmann i inni. Malarstwo, rysunek i grafika na Śląsku i w krajach ościennych w XVII i XVIII wieku, red. A. Kozieł, B. Lejman, Wrocław 2002, s. 182–191, s. 183–184; 

A. Kozieł, „Włoski przełom” w malarstwie barokowym na Śląsku, czyli rzecz o kłopotach Michaela Willmanna, [w:] Italská renesance a baroko ve střední Evropě. Příspěvky z mezinárodní konference, Olomouc 17.–18. října 2003 / Renesans i barok włoski w Europie Środkowej. Materiały międzynarodowej konferencji, Ołomuniec 17–18 października 2003, red. L. Daniel, J. Pelán, P. Salwa, O. Špilarová, Olomouc 2005, s. 197–210, s. 200–201; 

B. Lejman, Scianzi Giacomo, [w:] Encyklopedia Wrocławia, red. J. Harasimowicz, Wrocław 2006, s. 797; 

R. Hołownia, Pod egidą kardynała Fryderyka Heskiego. Barokizacja kościoła św. Jakuba w Nysie w 4 ćw. XVII wieku, [w:] Nysa. Sztuka w dawnej stolicy księstwa biskupiego, red. R. Hołownia, M. Kapustka, Wrocław 2008, s. 145–163, s. 162.